تبليغاتX
DreamyBlog
یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386

 

تا دقايقي ديگر قرار است آقاي رئيس جمهور از عملكرد خود در حوزه اقتصاد دفاع كرده و دلايل گراني هاي اخير را توضيح دهند ( توجيه كنند ! ).

 

بحث تورم در سال جاري جايگاه خاصي براي خود در بين اقشار مختلف جامعه گشوده است. گزارشهاي رسمي منتشر شده حكايت از آن دارد كه تا مهرماه سال جاري بيش از 145 هزار ميليارد تومان نقدينگي به همت دولتمــردان نـهـم در اقتصاد بيمار و فـلـج كشور چـرخ زده و تورم 17% تا همين تاريخ دامنگیر ما بوده كه در آمار منتشره بانك مركزي قابل مشاهده مي باشد.

 

 روند صعودي رشد نـقـدينــگي و تــورم تا جايي بوده كه حتي فراكسيـــون حزب الله ( جـبـهـه متحـد اصولگرايان ) در مجلس، از تورمی با نرخ بيش از 3/24% الي 30% تا پايان سال خبر مي دهد كه همگی حكايت از اوضاع نابسامان و وخامت بيماري كهنه اقتصاد كشور دارد كه اقتصاددانان دليل اين بيماري را سياست هاي غلط دولت نهم در بخش اقتصاد و تجربه روش نادرست آزمون و خطا در اداره كشور مي دانند كه مي توان در اين خصوص به نامه 50 اقتصاددان به رئيس دولت اشاره نمود.

 

بانك مركزي كشور هم حتي پس از رياست طهماسب مظاهري بر اين مطلب اذعان دارد كه سياست هاي دولت در حوزه مالي و تزريق پول از دلايل اصلي تورم جاري است و جالب اينكه حتي مركز پژوهشهاي مجلس كه رياست يكي از بزرگترين حاميان دولت را دارا مي باشد اين وضعيت را تأييد مي كند و به نامه ها و گوشه و كنايه هاي احمد توكلي به دولت مي توان در اين خصوص اشاره نمود.

 

متأسفانه دولت نيز حاضر نشده تا تصميم عاقلانه و عملي در اين خصوص اتخاذ كند و همواره به دنبال درمانهاي موقت و گذري بوده است. در آغاز كار دولت نهم، سياست هاي اقتصادي اين دولت مبتني بر افزايش نقدينگي به دليل ايجاد رونق در اقتصاد و همچنين بوجود آوردن فضاي مناسب براي بدست آوردن رضايت عمومي بود كه نامي جز عوام فريبي بر آن نمي توان گذاشت؛ چراكه منشاء باتلاق فعلي اقتصاد كشور از همان زمان شكل گرفت.

 

پس از روي كار آمدن مظاهري ( هرچند شيباني از ابتدا مخالف سياستهاي انحصار طلبانه رئيس جمهور بود )  براي سامان دادن به اين اوضاع همراه رياست جمهوري شعار اتخاذ سياست هاي پولي و مالي انقباضي را سر داده و وعده جمع آوري نقدينگي را داد.

 

تصميم دولت نسبت به عدم اعطاي تسهيلات بانكي به شكل گسترده تنها سبب شد تا بحران مالي، بنگاه ها و كارگاه هاي خـــرد و پر شمار كشور را فراگيرد و اين توليد كنندگان دچار لطمات زيادي گردند چراكه وضعيت اقتصادي و واردات بيش از حد، از گذشته گريبان گير اين واحد ها بوده است و تنها از طريق دريافت تسهيلات بانكي به بقاي خود ادامه مي دادند ولي اين تصميم دولت چيزي جز نابودي تدريجي واحدهاي كوچك كه جمع كثيري از شاغلان كشور را پوشش داده اند در بر نخواهد داشت.

البته اثــرات افزايش جهاني قيمت ها تا 16% را نيز در تورم داخلي نمي توان ناديده گرفت. چراكه اين تورم جهاني به دليل افزايش حجم واردات به راحتي توانسته وارد اقتصاد كشور شده و به مشكلات داخلي و سياست هاي اشتباه دولت دامن زند.

 

بايد توجه داشته باشيم كه ايـــران در حال حاضر در بخش اقتصاد دچار بيماري " تــورم ركــــودي " گرديده است. تورم ركودي حالتي در اقتصاد است كه در آن تورم بالا همراه با ركود و بيكاري گردد.

براي كنترل تورم همواره از سياستهاي پولي و مالي بهره مي گيرند و سعي در كنترل نقدينگي ( با تمامي شكل ها ) دارند. در شرايط تورمي بايد نقدينگي را كاهش داد تا بتوان تورم را مهار نمود. براي كنترل بيكاري و ركود اقتصاي نيز لازم است نقدينگي به اقتصاد تزريق گردد تا اقتصاد توان توليد و شكوفايي را بازيابد.

توأم گرديدن تورم و ركود در اقتصاد نيازمند اجراي سياست ها و برنامه ريزي هاي دقيقي است تا كنترل و مهار يكي موجب رشد ديگري نگردد. چراكه سياستهاي كنترلي تورم و ركود درست متضاد يكديگرند. ( چنانچه در حالت تورم ركودي از سياستهاي انقباضي جهت كاهش نقدينگي  براي كنترل تورم استفاده شود، حالت ركود به شدت رشد مي يابد. )

 

 

متأسفانه كشور در حال حاضر با اين فاجعه به دليل سوء مديريت رو به رو گرديده است و جهت اثبات اين روند مأيوس كننده مي توانم به پيش بيني تورم بالاي 25% تا پايان سال توسط مجلس و رشد اقتصادي نيم درصدي اعلام شده توسط بانك مركزي و همچنين آمار منتشر شده از صادرات و واردات مبني بر " افزايش واردات كالاها و خدمات از 1/2%  به 1/7%  و كاهش واردات كالاها و خدمات از 8/6%  به  1/5%   اشاره كنم.

در آخر نيز در اثبات كذب و شعار بودن وعـده هاي دولت كريمه مهرورز و عدالت گستر نهم در تنها خصوص اجراي سياست هاي انقباضي و كنترل نقدينگي مي توان به لايحه اخير دولت مبني بر برداشت 3600 ميليارد تومان از صندوق ذخيره اشاره نمود كه شاهدي در دروغ و فريبكاري رياست جمهوري است. فقط جاي شكرش باقي است كه مجلس با اين خواسته دولت مخالفت كرد.

 

 

جالب اينكه رئيس جمهور محترم همچنان به دفعات از سياست هاي تورمي و پوپوليستي خود و زير مجموعه اش بعنوان افتخارات دولت نهم در بخش اقتصاد ياد مي كند.

حال بايد در انتظار بود و ديد حاج دكتر محمود احمدي نژاد در توضيح اين افتضاح هاي انجام شده تنها در بخش اقتصاد چه توجيهي خواهند آورد و چگونه سعي در انحراف افكار و شعار پراكني هاي خود خواهند داشت؟!

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 20:50  توسط Drmy  | 

دوشنبه نوزدهم آذر 1386

 

بنابر ادعای دولت نهم بودجه سال 85 بر اساس سیاستهای انقباضی طرح ريزي شده بود تا نقدینگی جامعه را به کنترل درآوردند. اما با گذشت زمان تنها در چند ماهه ابتدايي سال 86، آمار و ارقام ارائه شده حاكي از آن بود كه تورم فزاینده حاکم از تبعات بودجه تورّمی سال 85 بوده است بطوريكه كسري بودجه اي معادل " دوهزار ميليارد تومان " در سال 86 نشان دهنده صحت اين واقعه است و تهیه كنندگان این بودجه لایحه اصلاحيه اي با اين مبلغ را به مجلس روانه ساختند.

 

دولت با ارائه لایحه بودجه هاي خود اسماً بودجه هايي انقباضی را طرح مي كرد اما اين بودجه بندي انقباضي در میانه راه دچار كسري گشته و وعده های رنگین و بي انتهاي رئیس جمهور در سفرهای استانی مزید علت شده و این كسري را مضاعف نموده و دولت ناچار به ارائه لايحه هاي اصلاحي جهت رفع كسري گرديده و با برداشت هاي مكرر و كلان از صندوق ذخيره ارزي، نقدينگي قابل توجهي را از طرق مختلفي مانند افزايش ارائه وام و ... وارد چرخه اقتصادي كشور نموده و رسماً بودجه اي انبساطي را به اجرا در آورد بطوريكه در دور اول سفرها، عملاً دو بودجه انبساطي رقم خورد.

 

اين وضعيت در حال حاضر نيز عيناً در حال تكرار و قابل مشاهده است. چراكه دولت با وعده هاي خود در دور دوم سفرها به خراسان جنوبي و اردبيل و ايلام،‌اعتبارات عمراني اين استانها را دو برابر افزايش داد و از آنجا كه تا پايان دور دوم سفرها هنوز راه زيادي باقي است، بايد منتظر ماند و ديد كه ارقام وعده داده شده رئيس جمهور نهايتاً چه عددي را نشان خواهد داد.

 

با اين وضعيت مشخص است كه بودجه 87 كه دولت باز هم بر انقباضي بودن آن اصرار دارد، چه سنوشتي را در پي خواهد داشت. چراكه در حال حاضر فقط براي سال جاري، طبق بودجه مصوب هنوز 40 درصد از بوجه عمراني سال تخصيص نيافته است.!

 

در همين راستا مي توان به سهميه بندي بنزين نيز اشاره كرد. قرار بود تا با سهميه بندي بنزين در مصرف و در پي آن در واردات بنزين صرفه جويي گردد و منابع ذخيره شده حاصل جهت امور زيربنايي حمل و نقل و ... تخصيص يابد. حال در انتهاي مرحله اول سهميه بندي نه تنها از ميزان ترافيك و مصرف سوخت كاهش مورد نظر را نيافته بلكه خبر از افزايش سهميه سوخت در مرحله دوم سهميه بندي داده اند. اين خود نشانه اي از خلف وعده هاي دولت نهم است و بيانگر آنكه دولت كريمه مهرورز در اداره كشور در تمامي زمينه ها از روش آزمون و خطا استفاده مي كند و فقط تلاش كرده تا با برنامه هاي كوتاه مدت بصورت ظاهري سعي در رفع نواقص و كاستي ها كند. اما در عمل نه تنها موفق به اين امر نيست، بلكه به دليل نداشتن برنامه اي جامع و عملي و همچنين عدم پيروي از سند چشم انداز و برنامه چهارم، با غير عملي خواندن آنها علاوه بر فرافكني، مشكلات را بر روي هم انباشته سازد.

 

بر همين اساس حركتي معنادار به سوي مبهم ساختن بودجه سال 87 نموده است. البته در اينكه مدتها است كه صحبت از اشكال در نوع بودجه نويسي فعلي است و لازم مي باشد تا در نحوه بودجه ريزي تجديد نظر گردد شكي نيست و طبق برنامه چهارم، بودجه نويسي بايد به حالت عملياتي در آمده و روش افزايشي كه طبق آن بودجه هر سال را نسبت به سال ما قبل 10 الي 15 درصد افزايش مي داد كنار گذاشته شود تا هم به يك بودجه سراسري كامل دست يابيم و هم بودجه اي شفاف و مشخص و قابل پيگيري براي مصرف كننده آن اختصاص يابد.

 

متأسفانه دولت نهم برخلاف برنامه مصوب چهارم نتنها اينگونه عمل ننموده، بلكه آنچه را كه دولت آنرا بعنوان بودجه 87 معرفي مي كند، حركتي است كه صرفاً در جهت ايجاد ابهام در بودجه صورت گرفته است. زيرا دولت در اين لايحه بودجه اي را بصورت كلي در اختيار چند دستگاه قرار داده و هر دستگاه خود بودجه اش را ميان زير بخشها تقسيم ميكند كه به هيچ وجه بودجه اي شفاف نمي باشد و رسيدن به رشد اقتصادي 5/5 درصد از طريق سرمايه گذاريهاي جديد و 5/2 درصد از طريق افزايش بهره وري كه مصوب سند چشم انداز است، با بودجه اي مبهم كه در جهت باز گذاشتن دست دولت مي باشد، غير قابل دستيابي است و تنها بيانگر اين نكته است كه دولت نهم به رياست محمود احمدي نژاد فقط در پي " انحصار گرايي " و گرفتن اختيارات قانوني و به حق ملت و وكلاي ايشان است.(!)

 

تمام اين مسائل سبب شده تا 6 ايراد عمده به اين نوع بودجه بندي وارد شود و در نتيجه آن نحويه بودجه بندي توسط " مركز پژوهش هاي مجلس " به رياست " توكلي " – چهره سرشناس و مؤثر اصولگرا و حامي دولت –  معرفي گردد.

 

اين ايرادها عبارتند از:

-         مغايرت با قانون اساسي

-         كاهش اختيارات مجلس

-         باقي ماندن قدرت چانه زني

-         متعهد نبودن دولت در برابر مجلس

-         عدم تأمين حقوق قوه مقننه

-         عملياتي نبودن بودجه

كه تماماً به دليل بودجه بندي غير شفاف و مبهم سال 87 مي باشد.

 

پس از مدتها بحث و انتقاد، در نهايت با برگذاري جلسات كمسيون برنامه و بودجه و محاسبات و مسئولان معاونت برنامه ريزي و نظارت راهبردي رياست جمهوري، چهارچوب كلي پيشنهادي لايحه بودجه 87 ارائه گرديد كه بر اساس آن اسناد بودجه اي سال 87 در 3 بخش:

1-     اسناد پشتيبان لايحه

2-     لايحه بودجه ( شامل ماده واحده ها و چند حكم و جداول خلاصه وكلان )

3-     پيوست هاي لايحه ( شامل جداول تفصيلي و منابع و و مصارف )

ارائه خواهد گرديد كه بخشهاي اول و سوم صرفاً جهت اطلاع رساني است و بخش دوم به تصويب مجلس خواهد رسيد.

 

طبق اين چهارچوب پيشنهادي در سند بودجه 3 تغيير مشخص روي داده كه عبارتند از:

1-     حذف تبصره هاي فعلي

2-     حدود كردن رديفهاي متفرقه و انتقال اعتبارات برخي رديف هاي متفرقه به دليل اعتبارات دستگاه هاي اصلي

3-     تجمع اعتبارات دستگاه هاي اجرايي ذيل تعداد محدودي دستگاه اصلي.

 

حال بايد در انتظار بود تا ديد اولاً وعده دولت در رعايت سياست انقباضي در بودجه رعايت مي شد و دوماً آيا سند بودجه معرفي شده در مجلس قابليت اجرا دارد؟ و در نهايت اينكه آيا باز هم دولت با همه اين تفاسير در صدد شخم زدن صندوق ذخيره به هر بهانه خواهد بود؟ آيا باز هم آزمون و خطا و بي هدفي در برنامه ريزي هاي كشوري دنبال خواهد شد؟

گذر زمان و دنبال كردن نمودار تورم در اقتصاد كشور و ميزان رشد اقتصادي و نحوه تخصيص منابع جواب گويمان خواهد بود.

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 0:31  توسط Drmy  |