خداوندا، هزاران بار تورا شاکرم که چنین معانی تجاهل و تعصب و حماقت و عوام فریبی و تظاهر و ریا و وقاحت و بدعت و ... را به من نمایاندی.
دیدن اید دو عکس برای من که خیلی جالب بود.
در مورد اولی تنها میتونم بگم تا جایی که به یاد دارم و خوندم و شنیدم کسی که ما مثلاً خودمون رو شیعه و پیرو او میدونیم و براش سر و دست میشکونیم با اون همه درجات و منش و انسانیت و ... هم اجازه نداده بود کسی دستش رو ببوسه. حتی برای بیعت با ایشون هم زنان در ظرفی که امام در آن دست زده بود دست گذاشته اند ( بنا به شنیده های متعدد ) و بیعت کردند و حال رئیس جمهور ما که هیچ مقام شامخ نخست کشور بیاد دارم که این مشکل محرمیت را با قرار دادن تکه ای پارچه بر دست و بوسه بانوان بر آن حل نمودند!
پ.ن. ستاره های نشسته بر شانه این نظامی محترم و نوازش دستان محترم رییس جمهور محترم بر لبان ایشان با آن چهره زیبا و مملو از آرامش و نحوه قراردادن دستش بر لبان این نظامی فقط مرا به یاد دوران خدایگانی آمون و ... انداخت!